| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Adolf Atlas |
| Urodzenie | 15 marca lub 15 sierpnia 1890 |
| Miejsce urodzenia | Rzeszów |
| Śmierć | 20 września 1963 |
| Miejsce śmierci | Stany Zjednoczone (Nowy Jork) |
| Wykształcenie | |
| Szkoła | C. K. Gimnazjum Nowodworskie (Św. Anny), Kraków |
| Uczelnia | Uniwersytet Jagielloński (studia 1908–1912), absolutorium 1913 |
| Stopień | doktor praw (1 maja 1923) |
| Zawód i działalność | |
| Zawód | adwokat, publicysta, radny |
| Miejsce pracy | Sanok (praktyka adwokacka do 1939) |
| Służba wojskowa | |
| Stopień | porucznik rezerwy piechoty |
| Jednostki | 3 Batalion Strzelców Sanockich; 2 Pułk Strzelców Podhalańskich (rezerwa) |
| Odznaczenia | |
| Odznaczenia | Krzyż Walecznych; Odznaka Honorowa „Orlęta” |
Adolf Atlas był prawnikiem z tytułem doktora praw, który przed II wojną światową prowadził praktykę adwokacką w Sanoku i angażował się w życie społeczne miasta. Jego kariera obejmowała działalność publicystyczną i udział w organach samorządowych, równolegle do służby w formacjach wojskowych podczas kształtowania się niepodległej Polski.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Rzeszowie w 1890 roku — w źródłach podawane są dwie daty urodzenia: 15 marca lub 15 sierpnia. W młodości pozostawał pod opieką Ezechiela Raffa, weterynarza powiatowego w Kolbuszowej. W 1908 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Nowodworskim, zwanym Św. Anny w Krakowie.
W latach 1908–1912 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a w 1913 roku otrzymał absolutorium. Stopień naukowy doktora praw uzyskał 1 maja 1923, co umożliwiło mu prowadzenie praktyki adwokackiej w Sanoku.
Służba wojskowa i stan zdrowia po wojnach
Po I wojnie światowej wstąpił ochotniczo do 3 Batalionu Strzelców Sanockich i brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej. Został przyjęty do Wojska Polskiego i nadano mu stopień porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem od 1 czerwca 1919.
Uczestniczył także w wojnie polsko-bolszewickiej. W maju 1920 został ranny pod Narajówką i trafił do niewoli; odzyskał wolność wskutek wymiany jeńców. W wyniku odniesionych obrażeń zaliczono go do inwalidów, a w 1923 przydzielono go do 2 Pułku Strzelców Podhalańskich jako oficera rezerwowego niezdolnego do służby czynnej.
Działalność zawodowa i społeczna w Sanoku
Do 1939 prowadził praktykę adwokacką w Sanoku. Pełnił funkcję wiceprezesa Związku Żydów Uczestników Walk o Niepodległość Polski w tym mieście i działał jako publicysta.
Jako autor w „Codziennej Gazecie Handlowej” otrzymał 24 maja 1933 ex aequo drugą nagrodę w konkursie zorganizowanym przez PKO na temat „Znaczenie i warunki kapitalizacji w Polsce w dobie obecnej”; drugim laureatem był dr Roman Battaglia. W połowie 1939 został wybrany radnym Rady Miasta Sanoka w jej ostatniej kadencji II Rzeczypospolitej. Mieszkał przy ulicy Tadeusza Kościuszki 3 — do początku lat 30. numer tej kamienicy brzmiał 60.
Emigracja i ostatnie lata życia
Po II wojnie światowej przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych, zamieszkały w Nowym Jorku. Zmarł w USA jako Adolph Atlas 20 września 1963.
Został pochowany na cmentarzu Riverside w Saddle Brook w hrabstwie Bergen w stanie New Jersey.
Rodzina i osoby o tym samym nazwisku w Sanoku
W Sanoku znane były także inne osoby o nazwisku Atlas: Salomon Atlas, lekarz dentysta, oraz Henryk Atlas (ur. 1878, zm. 18 października 1926), który był doktorem praw, adwokatem i podporucznikiem rezerwy Wojska Polskiego. W kamienicy przy Kościuszki 3 znajdował się także sklep Michała Słuszkiewicza.
Odznaczenia
Adolf Atlas otrzymał Krzyż Walecznych oraz Odznakę Honorową „Orlęta”.
