| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Zbigniew Bać |
| Data urodzenia | 19 listopada 1930 |
| Miejsce urodzenia | Rzeszów |
| Data śmierci | 5 stycznia 2021 |
| Miejsce pochówku | Cmentarz św. Wawrzyńca, Wrocław (sektor 13-1-109) |
| Wykształcenie i zawód | |
| Wykształcenie | Studia architektoniczne, Politechnika Wrocławska (1956); doktor nauk technicznych (1967) |
| Zawód | Architekt, wykładowca, badacz |
| Nurt | Habitaty |
| Główne stanowiska | |
| Uczelnie | Politechnika Wrocławska; Uniwersytet Zielonogórski; Wyższa Szkoła Gospodarowania Nieruchomościami w Warszawie; Wydział Architektury Wyd. Szkoły Ekologii i Zarządzania w Warszawie |
| Stanowiska | Zastępca dyrektora Instytutu Architektury i Urbanistyki (1975–1980); wykłady w Mosulu (1980–1983); kierownik Katedry Projektowania Architektury Mieszkaniowej (od 1992); dziekan WSGN (1998–2000); kierownik Instytutu Architektury i Urbanistyki UZ (2013–2016) |
| Dorobek | |
| Publikacje | 45 prac naukowych |
| Projekty | 180 opracowań projektowych, w tym 40 projektów konkursowych |
| Dydaktyka | Wypromował przeszło 250 prac dyplomowych (w tym 15 na Uniwersytecie w Mosulu); promotor 16 doktoratów |
| Członkostwa i wyróżnienia | |
| Członkostwa | Stowarzyszenie Architektów Polskich; Dolnośląska Okręgowa Izba Architektów; Serbska Akademia Architektury |
| Wybrane odznaczenia | Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2014); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1987); Złoty Krzyż Zasługi (1976) |
Zbigniew Bać był polskim architektem i wykładowcą, rozpoznawanym jako twórca nurtu "habitaty". Przez wiele lat łączył działalność projektową z pracą na uczelniach w Polsce i za granicą.
Życiorys i wykształcenie
W 1956 r. ukończył studia architektoniczne na Politechnice Wrocławskiej i pozostał związany z tą uczelnią przez dalszą część kariery. W 1967 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie pracy "Wpływ układów funkcjonalno-przestrzennych na kompozycję architektoniczną rozwojowych szkół podstawowych". W latach 1975–1980 pełnił funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Architektury i Urbanistyki. W 1980 r. Minister Kultury i Sztuki nadał mu status Twórcy.
Kariera akademicka i stanowiska
W okresie 1980–1983 wykładał na Wydziale Architektury w Mosulu. W 1992 r. został mianowany profesorem i objął kierownictwo Katedry Projektowania Architektury Mieszkaniowej na Politechnice Wrocławskiej. W latach 1998–2000 sprawował funkcję dziekana Wydziału Architektury Wyższej Szkoły Gospodarowania Nieruchomościami w Warszawie.
Od 2010 r. pracował na Uniwersytecie Zielonogórskim, najpierw na Wydziale Inżynierii Lądowej i Środowiska, następnie kierował Instytutem Architektury i Urbanistyki w latach 2013–2016. Od 2016 r. prowadził Zakład Projektowania i Teorii Architektury na Wydziale Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska. W latach 2005–2016 przewodniczył Komitetowi Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk.
Dorobek projektowy i dydaktyczny
Był autorem 45 prac naukowych oraz 180 opracowań projektowych, z których 40 miało charakter konkursowy. Do zrealizowanych projektów należy Liceum Ogólnokształcące w Zakopanem z 1960 r., zaprojektowane wspólnie z Tadeuszem Brzozą i Elżbietą Król-Bać.
Wypromował przeszło 250 prac dyplomowych, w tym 15 na Uniwersytecie w Mosulu. Był promotorem 16 dysertacji doktorskich, recenzentem 21 doktoratów oraz autorem recenzji habilitacyjnych i recenzji na nadanie tytułu profesora. Sporządził też 22 recenzje wydawnicze.
Odznaczenia i nagrody
Otrzymał szereg wyróżnień państwowych i uczelnianych, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski w 1987 r. oraz Krzyż Oficerski tego Orderu w 2014 r. Do pozostałych odznaczeń należą Złoty Krzyż Zasługi (1976) i Medal Komisji Edukacji Narodowej (2002). Wyróżniono go także nagrodami Komitetu Architektury i Urbanistyki oraz nagrodami rektorskimi Uniwersytetu Zielonogórskiego.
