| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Roman Henryk Bańkowski |
| Herb | Ostoja |
| Data urodzenia | 1932 |
| Miejsce urodzenia | Rzeszów |
| Data śmierci | 14 października 2004 |
| Miejsce śmierci | Sanok |
| Zawód / role | pracownik łączności, poeta, publicysta, działacz kulturalny i społeczny |
| Wykształcenie i praca | |
| Studia | Zaoczne: rolnictwo i prawo, UMCS Lublin |
| Praca zawodowa | urzędnik pocztowy w dziedzinie łączności (>40 lat) |
| Działalność | |
| Organizacje | Grupa Bieszczadzka GOPR, Robotnicze Stowarzyszenie Twórców Kultury, ZLP, Stowarzyszenie Dziennikarzy RP |
| Publikacje | poezja, reportaże, wywiady, wspomnienia w prasie regionalnej i ogólnopolskiej |
Roman Henryk Bańkowski był związany z Sanokiem przez większość życia. Pełnił funkcję urzędnika pocztowego w dziedzinie łączności, a równolegle rozwijał działalność literacką i społeczną.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w 1932 roku w Rzeszowie jako wnuk por. Józefa Bańkowskiego, oficera huzarów węgierskich. Jego ojcem był Włodzimierz Bańkowski, żołnierz Wojska Polskiego, a matką Aniela (zm. 1968). Po przeniesieniu służbowym ojca mieszkał kilka lat w Kaliszu, a od 1937 dorastał w Sanoku.
W czasie okupacji niemieckiej uczęszczał w Sanoku do szkoły powszechnej (1940–1944). Po wojnie kontynuował naukę w I Państwowej Szkole Męskiej Stopnia Podstawowego i Licealnego, gdzie zdał maturę w 1951. Był powoływany do organizacji "Służba Polsce" oraz kolejnych brygad; doświadczenia z okresu młodości opisał we wspomnieniach. Zaocznie studiował rolnictwo i prawo na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Działalność literacka i kulturalna
W młodości pisał wiersze prywatnie, a literacko zadebiutował w 1968 roku. Po dłuższej przerwie powrócił do aktywnego pisania w latach 80. i publikował poezję w tygodnikach i czasopismach, m.in. w "Rzeczywistości", "Widnokrągu", "Twórczości Robotników" oraz kwartalniku "Twórczość Ludowa". Pierwszy tomik poezji ukazał się w 1987 roku.
W 1985 roku, wspólnie z Ryszardem Kulmanem, założył oddział Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Sanoku; był najpierw zastępcą przewodniczącego, a w marcu 1988 objął funkcję przewodniczącego. Był także inicjatorem i animatorem Klubu Literackiego "Połoniny" przy RSTK oraz współtworzył jego almanachy. W swoich wierszach podkreślał zamiłowanie do przyrody i wyznanie; w tomiku "Byli wśród nas – inni" upamiętnił osoby związane z Sanokiem, m.in. Jakuba Kolano, Wilhelma Szustera, Pawła Laxę, Naftuliego Szeinera i innych.
Odznaczenia i wyróżnienia
W 2000 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Wyróżniano go w konkursach pamiętnikarskich i poetyckich; zdobywał nagrody i wyróżnienia zarówno na szczeblu regionalnym, jak i ogólnopolskim. Otrzymał m.in. Nagrodę Miasta Sanoka za rok 2002 w dziedzinie literatury (przyznaną w 2003).
Do uhonorowań państwowych i zawodowych należą Srebrny Krzyż Zasługi (28 czerwca 2002), Odznaka "Zasłużony Pracownik Łączności", Odznaka "Zasłużony Działacz Kultury" oraz inne lokalne odznaczenia i nagrody. Zmarł 14 października 2004 w szpitalu w Sanoku i został pochowany 18 października 2004 na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku (sektor 6, dzielnica 1-12-4).
