Kontakt
Teraz Wtorek, 17 listopada 2026
Znane osoby

Karol Błaszkowicz — pułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego

• Monika Adamczyk • 4 min czytania

Karol Błaszkowicz

Karol Błaszkowicz był pułkownikiem uzbrojenia Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. Pełnił funkcje instruktora i dowódcy w artylerii oraz kierował Szkołą Uzbrojenia przed II wojną światową.

Dane osobowe
Imię i nazwiskoKarol Błaszkowicz
Urodzenie1 listopada 1894, Rzeszów
Data śmiercipo 1941
Rolapułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego
Służba
Armiecesarsko-królewska Armia; Wojsko Polskie
Najwyższy stopieńpułkownik (starszeństwo 19 III 1937)
Rodzina
RodziceJan i Katarzyna z domu Książak
ŻonaHelena Maria Kuźniar (ślub 1922)
Odznaczenia (wybrane)
WybraneKrzyż Walecznych; Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Niepodległości

Karol Błaszkowicz był oficerem artylerii, a następnie specjalistą ds. uzbrojenia w okresie II Rzeczypospolitej. W służbie pełnił funkcje instruktora, dowódcy i komendanta szkoły, a także zajmował stanowiska w strukturach uzbrojenia okręgów wojskowych.

Życiorys i wykształcenie

1 listopada 1894 urodził się w Rzeszowie jako syn Jana i Katarzyny z domu Książak. Od 1904 uczęszczał do c. k. II Gimnazjum w Rzeszowie. W czerwcu 1913 ukończył klasę VIII i zdał egzamin dojrzałości z odznaczeniem.

W czasie I wojny światowej służył w cesarsko-królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 3 pułk artylerii fortecznej. Został mianowany podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 1 września 1915, a następnie porucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 1 listopada 1917.

Służba w Wojsku Polskim i awanse

21 stycznia 1919 objął w Przemyślu dowództwo nowo sformowanej 1 baterii 2 pułku artylerii ciężkiej, która od czerwca tego roku była 1 baterią 4 pułku artylerii ciężkiej. Z baterią wyruszył 5 marca na front ukraiński. Brał udział w walkach do połowy lipca, a później służył w odwodzie Frontu Wołyńskiego i 2 Armii.

W maju 1920 trafił z 1 baterią na Front Północny przeciwko bolszewikom. Wyróżnił się 12 czerwca, ostrzeliwując most na Berezynie pod Żarnówką. 9 września 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana w artylerii ze starszeństwem od 1 kwietnia 1920.

Praca instruktorska i służba w strukturach uzbrojenia

Po wojnie pozostał w armii jako oficer zawodowy. Służył m.in. w 4 dywizjonie artylerii ciężkiej w Kaliszu, 8 pułku artylerii ciężkiej w Grudziądzu oraz w 9 pułku artylerii ciężkiej w Siedlcach. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924.

W styczniu 1925 został instruktorem grupy dowódców dywizjonów w Obozie Szkolnym Artylerii w Toruniu. Później trafił do kadry oficerów artylerii przy Departamencie III MSWojskowych. 1 listopada 1930 został zastępcą dowódcy 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu. 2 grudnia 1930 awansował na podpułkownika ze starszeństwem od 1 stycznia 1931.

W sierpniu 1931 objął stanowisko szefa Szefostwa Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie. W marcu 1932 został przeniesiony do korpusu oficerów uzbrojenia. 31 marca 1933 został komendantem Szkoły Zbrojmistrzów, od 1935 nazywanej Szkołą Uzbrojenia, i pełnił tę funkcję do 1939. Na stopień pułkownika awansował ze starszeństwem z 19 marca 1937.

Kampania 1939 i internowanie

31 sierpnia 1939, po ogłoszeniu mobilizacji, objął stanowisko naczelnego szefa służby uzbrojenia w Kwaterze Głównej Naczelnego Wodza i brał udział w kampanii wrześniowej. 18 września 1939 przekroczył granicę z Rumunią i został internowany w Târgoviște.

W lutym 1941 przekazano go władzom niemieckim jako jeńca wojennego. Osadzono go w Oflagu VI E Dorsten, a w kwietniu 1941 przeniesiono do Stalagu XI A Altengrabow. Został skierowany do Szpitala Przeciwgruźlicznego dla jeńców wojennych w Tangerhütte. Data jego śmierci nie jest znana; wiadomo, że żył po 1941 roku.

Odznaczenia i wyróżnienia

Był odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Niepodległości. Złoty Krzyż Zasługi przyznano mu 18 marca 1929 "za zasługi na polu wyszkolenia wojska".

Posiadał też medale pamiątkowe z okresu 1918–1921 i z dziesięciolecia niepodległości. Wcześniej, w służbie austro-węgierskiej, otrzymał medale zasługi i waleczności oraz Krzyż Wojskowy Karola.

Najczęstsze pytania

Kiedy i gdzie urodził się Karol Błaszkowicz?
Urodził się 1 listopada 1894 w Rzeszowie.
Jaką służbę pełnił w II Rzeczypospolitej?
Był oficerem artylerii, później specjalistą ds. uzbrojenia; pełnił funkcje instruktora, zastępcy dowódcy pułku oraz komendanta Szkoły Uzbrojenia. Awansował do stopnia pułkownika.
Gdzie został internowany po kampanii wrześniowej?
Po przekroczeniu granicy z Rumunią internowano go w Târgoviște; w lutym 1941 trafił do Oflagu VI E Dorsten, a następnie do Stalagu XI A Altengrabow i szpitala w Tangerhütte.
Jakie otrzymał odznaczenia?
Otrzymał m.in. Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi (18 III 1929) i Krzyż Niepodległości (29 XII 1933), a także medale z czasów służby austro-węgierskiej.

Źródło: Wikipedia (CC BY-SA)

Materiały na portalu są opracowywane przy wsparciu AI.

Monika Adamczyk

Nazywam się Monika Adamczyk i w redakcji podkarpackisport.pl odpowiadam za dział Znani z miasta. Piszę o ludziach związanych z Podkarpaciem: sportowcach, artystach, naukowcach, przedsiębiorcach i społecznikach, których nazwiska zna okolica.

Czytaj również