Choć wiek zwykle kojarzy się z końcem sportowej kariery, są piłkarze, którzy zdają się przeczyć tej regule. W świecie futbolu odnajdziemy przykłady zawodników, którzy mimo zaawansowanego wieku nadal wychodzą na murawę. Niektórzy z nich zagrali w reprezentacji, inni wciąż grają w klubach zawodowych lub amatorskich. Ale kto faktycznie jest najstarszym piłkarzem na świecie?
Kto jest najstarszym piłkarzem na świecie?
W świecie piłki nożnej można spotkać wiele przykładów zawodników, którzy mimo upływu lat nie rezygnują z gry. Jednak tylko jeden z nich może poszczycić się mianem najstarszego aktywnego piłkarza na świecie. To tytuł, który należy do dwóch niezwykłych postaci – Dickiego Borthwicka i Kazuyoshiego Miury.
Obaj są wyjątkowi, lecz ich kariery przebiegały zupełnie inaczej. Jeden gra w drużynie oldbojów, drugi wciąż występuje w profesjonalnych ligach. Warto przyjrzeć się ich historiom, by zrozumieć, jak bardzo różne mogą być drogi w piłce nożnej, a jednocześnie jak podobna może być determinacja i pasja do gry.
Dickie Borthwick
Anglik Dickie Borthwick to piłkarz, który zadziwia nie tylko swoją formą, ale i niezłomną wolą kontynuowania gry. W 2026 roku ma 81 lat i wciąż wychodzi na boisko, reprezentując amatorską drużynę Portland Town. Przez 40 lat był związany z zespołem Wyke Ranges, który niestety przestał istnieć. To jednak nie zniechęciło go do dalszej gry.
Borthwick w swojej karierze rozegrał ponad 1600 meczów, zdobywając około 400 bramek. Wciąż regularnie trenuje, a jego zdrowie – jak sam mówi – pozostaje na zadowalającym poziomie. Choć jego aktywność ogranicza się do rozgrywek oldbojów, nie sposób pominąć jego osiągnięć i niezwykłego zaangażowania.
„Czuję się świetnie i praktycznie nie mam problemów ze zdrowiem” – mówi 81-letni Dickie Borthwick, który niedawno rozegrał pełne 90 minut w meczu z drużyną złożoną z 16-latków.
Kazuyoshi Miura
Jeśli jednak mówimy o najstarszym profesjonalnym piłkarzu świata, to bez wątpienia tytuł ten należy do Kazuyoshiego Miury. Japończyk, znany również jako „Król Kazu”, od dekad jest żywą legendą futbolu. W 2026 roku ma 58 lat, a mimo to wciąż gra zawodowo, aktualnie w japońskim klubie Atletico Suzuka.
Miura rozpoczął swoją karierę zawodową ponad 40 lat temu i do dziś nie planuje jej kończyć. Wcześniej występował m.in. w Santosie, Palmeirasie, Genoi, Dinamie Zagrzeb, Verdy Kawasaki czy Yokohama FC. Choć nie gra już w najwyższej klasie rozgrywkowej, jego obecność w niższych ligach wciąż elektryzuje kibiców.
W barwach reprezentacji Japonii Miura zagrał 89 razy i strzelił 55 bramek. W 1993 roku został uznany za najlepszego piłkarza Azji. Jego doświadczenie i wiek sprawiły, że został wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa jako najstarszy piłkarz i strzelec gola w zawodowej lidze.
Jak wygląda długowieczność w piłce nożnej?
Wielu piłkarzy kończy kariery około 35. roku życia. Jednak są tacy, którzy potrafią grać na najwyższym poziomie znacznie dłużej. Długowieczność w futbolu zależy od wielu czynników, takich jak styl życia, geny, sposób trenowania, regeneracja i podejście do diety. Często to indywidualne podejście do ciała i zdrowia pozwala zawodnikom przedłużyć karierę.
Współczesny futbol wymaga ogromnej kondycji fizycznej i psychicznej, a utrzymanie wysokiej formy po trzydziestce to nie lada wyzwanie. Zawodnicy, którzy potrafią grać do czterdziestki lub dłużej, często są wzorem profesjonalizmu i samodyscypliny.
Robert Lewandowski
Jednym z przykładów piłkarskiej długowieczności w Polsce jest Robert Lewandowski. W 2026 roku ma 36 lat i wciąż gra na najwyższym poziomie w FC Barcelonie. Jego podejście do treningu, regeneracji i odżywiania budzi podziw wśród kibiców i ekspertów. Dzięki temu nie doznał poważniejszych kontuzji i nadal imponuje skutecznością.
Lewandowski jest również najstarszym zawodnikiem powołanym przez Michała Probierza do reprezentacji Polski. Na październikowym zgrupowaniu miał 36 lat i 47 dni. Mimo wieku wciąż pełni ważną rolę w kadrze narodowej.
W historii reprezentacji Polski nie brakowało zawodników, którzy grali po trzydziestce i byli filarami drużyny:
-
Jerzy Dudek – 40 lat i 73 dni,
-
Artur Boruc – 37 lat i 263 dni,
-
Władysław Szczepaniak – 37 lat i 118 dni,
-
Kamil Grosicki – 36 lat i 13 dni (ostatni mecz na Euro 2024),
-
Jacek Bąk – 35 lat i 80 dni (Euro 2008).
Jakie rekordy ustanowili najstarsi piłkarze?
Wiek w futbolu często wiąże się z rekordami, które trafiają do statystyk i historii. Kazuyoshi Miura znajduje się w Księdze Rekordów Guinnessa jako najstarszy aktywny zawodowy piłkarz oraz najstarszy strzelec gola w profesjonalnych rozgrywkach. To tytuły, które trudno będzie komukolwiek odebrać.
Również Dickie Borthwick, choć nie gra zawodowo, jest uznawany za najstarszego amatorskiego piłkarza świata. Jego historia inspiruje fanów piłki nożnej na całym świecie i przypomina, że pasja do gry nie zna granic wiekowych.
Inne przykłady piłkarskiej długowieczności
Poza Borthwickiem i Miurą, świat piłki nożnej zna też inne przypadki zawodników, którzy grali bardzo długo. Warto wymienić choćby Gianluigiego Buffona, który zakończył karierę w wieku 45 lat, czy Zlatana Ibrahimovicia, który grał aż do 42. roku życia.
W Polsce podobną determinacją wykazali się m.in. Łukasz Fabiański i Jakub Błaszczykowski. Obaj zakończyli kariery reprezentacyjne po przekroczeniu 35. roku życia, lecz ich wkład w rozwój polskiej piłki był nieoceniony.
Dlaczego piłkarze grają tak długo?
Jedną z przyczyn, dla których niektórzy piłkarze pozostają aktywni tak długo, jest ogromna pasja do futbolu. Dla wielu z nich piłka to nie tylko zawód, ale przede wszystkim styl życia. Wiek nie jest przeszkodą, jeśli ciało pozwala na aktywność, a umysł nadal cieszy się grą.
Drugim czynnikiem jest rozwój medycyny sportowej i technologii treningowych. Dzięki temu zawodnicy mogą szybciej się regenerować, unikać kontuzji i poprawiać swoje osiągi niezależnie od wieku. Profesjonalne podejście do zdrowia i treningów staje się standardem.
Nie bez znaczenia są również warunki finansowe. Wielu zawodników utrzymuje się z gry w piłkę i kontynuuje karierę nie tylko z pasji, ale też z powodów ekonomicznych. Jednak w przypadku takich postaci jak Miura czy Borthwick, pieniądze wydają się być na dalszym planie.
Czy każdy może grać tak długo jak Miura i Borthwick?
Choć historie najstarszych piłkarzy są inspirujące, nie każdy zawodnik ma predyspozycje do gry przez pięć dekad. Wymaga to nie tylko dobrej genetyki, ale też ogromnej samodyscypliny i determinacji. Wielu piłkarzy kończy kariery wcześniej z powodu kontuzji lub wypalenia zawodowego.
Jednak nie oznacza to, że piłka nożna kończy się po trzydziestce. Coraz więcej piłkarzy decyduje się na kontynuowanie kariery w niższych ligach, ligach oldbojów czy zespołach amatorskich. To doskonały sposób na utrzymanie formy i spełnianie się w pasji, nawet jeśli nie gra się już na najwyższym poziomie.
Dla wielu kibiców to właśnie ci najstarsi zawodnicy stają się wzorami do naśladowania. Pokazują, że sport może towarzyszyć człowiekowi przez całe życie – niezależnie od wieku, poziomu rozgrywek czy miejsca na świecie.
Kazuyoshi Miura i Dickie Borthwick to żywy dowód na to, że w piłce nożnej nie ma limitu wieku – liczy się serce, pasja i chęć do gry.
Sprawdź również:
Co warto zapamietać?:
Najstarsi piłkarze: Dickie Borthwick (81 lat, amatorska drużyna Portland Town) i Kazuyoshi Miura (58 lat, profesjonalny Atletico Suzuka).
Rekordy: Miura jest najstarszym aktywnym zawodowym piłkarzem oraz najstarszym strzelcem gola w profesjonalnych rozgrywkach, Borthwick to najstarszy amatorski piłkarz świata.
Kariera Lewandowskiego: W 2026 roku ma 36 lat, gra w FC Barcelonie i jest najstarszym zawodnikiem powołanym do reprezentacji Polski.
Długowieczność w piłce nożnej: Zależy od stylu życia, genów, treningu, regeneracji i diety; wielu piłkarzy gra dłużej dzięki profesjonalnemu podejściu do zdrowia.
Inspiracja: Miura i Borthwick pokazują, że pasja do piłki nożnej nie zna granic wiekowych, a sport może towarzyszyć człowiekowi przez całe życie.
